Teжок удар за Сузана и семејството – половина година по смртта на Саша: Никој не го очекуваше овој потег на Брена

На Новите Бежаниски гробишта денеска се одржи шестмесечниот помен за поранешниот директор на „Гранд продукција“.
Денес се навршува точно шест месеци од смртта на легендарниот музички продуцент и долгогодишен директор на „Гранд продукција“ – Саша Поповиќ. Тој почина на 1 март по долга и тешка болест, оставајќи зад себе празнина што времето, како што вели неговото семејство, не може да ја избрише.
Во знак на сеќавање, неговата сопруга Сузана Јовановиќ, ќерката Александра, синот Даниел и снаата Тијана објавија трогателна порака.
Пројде половина година откако не си со нас, а секој ден без тебе е потивок, по празен и потежок. Времето не лечи, само нè потсетува колку ни недостигаш. Не беше само дел од нашиот живот, туку негово срце“, пишува во пораката на семејството.
Драган Којиќ Кеба и неговата сопруга Оља беа меѓу првите што пристигнаа на шестмесечната комеморација.
По нив, вдовицата Сузана Јовановиќ пристигна со нејзината ќерка Александра и нејзиниот посинок Даниел со нејзиниот сопруг. Со нив дојде и кумот на Поповиќ, Дејан Ќирковиќ Ќира, како и вработените во „Гранд“ продукцијата.
Ана Бекута, Снежана Ѓуришиќ и Ѓорѓе Давид се појавија на поменот. Од поранешните соработници на ова музичко натпреварување, единствената што се појави беше Виолета Вики Миљковиќ со нејзиниот сопруг.
Сите присутни беа изненадени од отсуството на кумовите на Саша, Лепа Брена и Слободан Боба Живојиновиќ, како и членовите на нивните семејства.
Сузана Јовановиќ неодамна откри за „Скандал“ дека нејзината кума Брена не ја контактирала по комеморацијата и погребот на Саша.
– После? Не сега, на комеморацијата и на самиот погреб, да. Не дојде, не знам зошто – одговори Сузана за „Скандал“ кога ја прашаа дали Брена дошла во нивната куќа.
Сузана не криеше дека многу потези ја повредуваат како личност и дека не ѝ треба ништо повеќе од топол, човечки разговор.
– Не знам што да кажам, ме боли како човечко суштество, многу ме боли. Се чини дека дојде време кога ништо не треба да се очекува. Сите тие веројатно се водени од мислата дека имам деца, имам луѓе кои работат, имаат свои обврски, работа. Не ми треба ништо, човечки збор и некаков обичен разговор, за да поминам време со некого, можеби само тоа, но фала му на Бога што имаме такви луѓе.