Само бројницата остана неоштетена – татко ја сподели потресната приказна за трагедијата што му го одзеде синот
„Беше на неговата рака. Ниту едно зрно не беше изгорено“, сведочи таткото, гледајќи во небото со благодарност.

Поминаа две години од трагедијата што однесе 57 животи, таткото Христодулос Папајоану сведочи за болката, верата и чудото што го остави без зборови – бројницата на неговиот син останала неоштетена, иако неговото тело било обележано од пламенот.
На 28 февруари 2023 година, целиот свет беше потресен од железничката несреќа во Грција, која насилно прекина многу млади животи. Еден од нив беше и синот на свештеникот Христодулос – Кипријанос, млад човек кој беше на прагот на бракот, ги завршуваше студиите и сонуваше да стане свештеник.

Во интервју за емисијата „Вистини со Зина“, Христодулос низ солзи зборува за незамисливата загуба.
„Овој настан нè обележа засекогаш. Но Бог ми даде сила да ја преживеам најголемата болка што може да ја почувствува еден родител“, вели тој.
Најсуровиот момент бил оној кога го преземал телото на својот син.
„Го држев во рацете, неговото тело беше цело, но низ целото тело имаше изгореници. Мирисаше на хемикалии“, се присетува свештеникот.
Но, она што го оставило без здив бил мал знак што изгледал како чудо – бројницата на Кипријанос останала недопрена.
„Беше на неговата рака. Ниту едно зрно не беше изгорено“, сведочи таткото, гледајќи во небото со благодарност.

Оваа исповедна приказна не сведочи само за длабоката загуба на таткото, туку и за силата на верата, која, и покрај неизмерната болка, се покажала како светилник во темнината. Таткото Христодулос преку својата вера ја нашол силата да го преживее најтешкиот момент во животот. Иако го загубил синот, не ја загубил верата, бидејќи верувал дека Бог секогаш е со него, давајќи му сила да продолжи понатаму.
Сеќавањето на Кипријанос, за сите што го познавале и сакале, засекогаш е врежано во нивните срца. А приказната за неговиот живот, соништата и преживеаната трагедија нека биде потсетник на кревкоста на животот и на силата што само верата може да ја даде во моментите на најголема болка.